" ایــنــک کـه گـَـشــتــه هــر شــاخــۀ زیــتــون دلــتــنــگِ یــک ســلاح "
" ایــنــک کـه گـَـشــتــه هــر شــاخــۀ زیــتــون دلــتــنــگِ یــک ســلاح "
بیهوده تیغ می کِشد این هرزه باد
بر گردن سپیده و عطر بنفشه ها
بیهوده شُخم می زند این تیره شام
نور ستاره و بذرِ شراره ها
این بی شرم دد ظلمت سواران ِ بی حیا
این جمع ِ وقف گشته بر نفرین ِ لحظه ها
بیهوده دل خوش اند
به آئین دشنه ها
وقتی که هر گَلو ، آشیانۀ زیباترین ترانه هاست
وقتی که هر پنجره ، زادگاه عاشق ترین پرنده هاست
بیهوده تکیه کرده این قوم ِ نابکار
به حکم ِ طناب دار
اینک که گشته هر شاخۀ زیتون ، دلتنگ ِ یک سلاح
بیهوده می کِشد نَفَس
پیر دیو ِ پَست
در این دیار !
امیر کارگر
Kommentarer
Skicka en kommentar